විකසිත වී ඇත සල්මල් පිරිලා
පියමැන්නා නුඹ ඒ දෙස බලලා
පුර පෝ සද මෙන් වත බැබලීලා
දෙනෝ දහක් ඇස් සොරකම් කරලා
කොතැනක වත් හෝ කෙනෙක් නොසිටිනා
පෙරමග සිටියේ සිතිවිලි ඇතිනා
පාට වත්සුණු ගනන් නොගැනෙනා
සුවදව හැමුවේ වන මලක් ලෙසිනා
මගහරිනට කළ දස්කම් විස්කම්
වෙනුවට මා ගැන, නුඹ සිතුවානම්
නුඹටත් ලං වී ඇත මා එහෙනම්
මොහොතක් වත් මා නැතිව බැරි තරම්
අහකබලා ගිය මද සිනහව හකුලා
ඒත් දැනෙයි මට, නුඹ මගෙයි කියාලා
සිත කියන්නෙ මට ඉන්නට කියලා
මතුයම් දිනයක නුඹ ඒවි කියාලා
සෙනෙහස හදුනන දිනයක කිසියම්
නුඹටත් දැනේවි මෙහි ඇදි සිතුවම්
සිහි වී දැවේවි ඔය සිත ගිනියම්
සල්ගස අද්ද්ර බලා හිදින්නම්
No comments:
Post a Comment